De roostermatch van Emma Helpt

De roostermatch van Emma Helpt

Met een team van zo’n 300 medewerkers biedt het Carmel College Salland in Raalte het hele aanbod aan voortgezet onderwijs. Van praktijkonderwijs tot aan gymnasium en alles wat daar tussenin zit. De scholengemeenschap telt ruim 2600 leerlingen die elk in hun eigen domein les krijgen op drie verschillende locaties. Het roosteren van alle lessen is bij dit volume en deze verscheidenheid absolute topsport. Toen begin dit jaar een van de roostermakers uitviel door ziekte, klopte Directeur Bedrijfsvoering, Werner Peters bij Emma Helpt aan. Emma Helpt koppelde Kas Moes, die na ruim 20 jaar docentschap een carrièreswitch wilde maken en net de opleiding tot roostermaker had afgesloten, aan het Carmel College. Het bleek een goede match te zijn. Kas kwam en bleef. Sinds oktober 2019 is hij er in vaste dienst!

Tekst: Ellen Smink
Fotografie: Lilian van Rooij

Één grote, brede school

“Onze school kent formeel drie locaties, maar wij hebben het geluk dat die locaties feitelijk op één stuk grond staan”, vertelt Werner Peters die, naast de vele andere taken die hij heeft, ook verantwoordelijk is voor de huisvesting van het Carmel College Salland. “We zijn één grote, brede school, waarin iedereen overal moet kunnen bewegen. Leerlingen van het vmbo moeten bij de havo kunnen binnenlopen en andersom.

Om de leerlingen binnen de school een stukje extra veiligheid te bieden, werken we met domeinen, waarmee we herkenbaarheid en vertrouwen creëren. Die domeinen zijn er puur op gericht om de leerlingen een thuisbasis te bieden, waar ze in een voor hen veilige omgeving hun vaste aanspreekpunt en vaste gezichten hebben.”

Werner Peters, Carmel College:

“Bij ziekte heb je geen tijd om iemand in te werken. We hadden een gat en dat moest ‘plug en play’ ingevuld worden.”

Plug en Play

Dat het roosteren van het onderwijs met zoveel variabelen een pittige klus is, moge duidelijk zijn. Toen in februari een van de drie roostermakers uitviel door ziekte, moest er dan ook snel gehandeld worden. Werner Peters: “Bij ziekte heb je geen tijd om iemand in te werken. We hadden een gat en dat moest ‘plug en play’ ingevuld worden. We kozen ervoor de invulling extern bij Emma Helpt neer te leggen, omdat we dan zeker weten dat als we vandaag bellen er morgen iemand aan het werk kan. Zo iemand in de markt vinden is lastig.

Een school heeft een eigen dynamiek met lesuren, docenten en leerlingen. Om daarin goed te kunnen draaien, heb je iemand nodig die weet hoe een school werkt en kennis heeft van de roosterprogramma’s. Dat was Kas. Alle inhoudelijke termen had hij al gehad. Bovendien heeft hij onderwijservaring en weet hij wat de dynamiek is van docent en leerlingen. Ook dat is belangrijk in een school, want een rooster is leuk maar iedereen vindt er nog wat van. Dan moet je soms stevig in je schoenen staan en zeggen: dit is wat het is.”

Roostermaker Kas Moes:

“Je moet accepteren dat het rooster nooit perfect zal zijn. Het is altijd het best mogelijke voor wat het nu is.”

Nooit perfect

Kas moet lachen als we hem vragen hoe stevig hij in zijn schoenen staat. “Je moet accepteren dat het rooster nooit perfect zal zijn. Het is altijd het best mogelijke voor wat het nu is. Tijdens mijn opleiding bij Emma Helpt heb ik geleerd mij neer te leggen bij het idee dat perfecte roosters niet bestaan. Dat druist behoorlijk in tegen mijn persoonlijke ambitie; ik wil altijd het perfecte benaderen. Maar op een gegeven moment moet je er een streep onder zetten. Goed is op zo’n moment goed genoeg.“